در میکده ی دوست

سروده ای از : علی ضرغامی

در میکده‌ی دوست، ز خود بی‌خبریم

از بود و نبودِ این جهان درگذریم

جایی که تجلّیِ رُخِ جانان است

ما سایه‌صفت، محوِ همان یک نظریم

دیدگاه

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟