🔳ورود
علی ضرغامی
کتاب مقدس، به‌عنوان متنی مقدس، الهامی و عمیق، از سبک‌های گوناگون ادبی بهره می‌برد که یکی از مهم‌ترین آنها «نمادگرایی» است. نمادها در این کتاب نه تنها جنبه زیبایی‌شناسانه دارند، بلکه در انتقال حقایق روحانی، تعلیم الهیاتی، و پیام‌های تاریخی و نجات‌بخش نقشی کلیدی ایفا می‌کنند. از آغاز تا پایان کتاب مقدس، عناصر بسیاری به‌صورت نمادین ظاهر می‌شوند و نیازمند تفسیری دقیق و روحانی هستند تا معنا و قدرت نهفته در آنها آشکار شود.
(بیشتر…)علی ضرغامی
پرحرفی، هرچند در ظاهر ممکن است امری ساده و پیش‌پاافتاده به‌نظر برسد، اما در کتاب مقدس به‌عنوان رفتاری که می‌تواند انسان را به گناه و داوری الهی سوق دهد، به‌طور جدی مورد توجه قرار گرفته است. زبان انسان ابزاری نیرومند است؛ ابزاری که با آن می‌توان برکت یا لعنت آورد، محبت یا نفرت کاشت، حقیقت را گفت یا دروغ را گسترش داد. از این رو، پرحرفی تنها زیاده‌گویی بی‌فایده نیست، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز بسیاری از لغزش‌های دیگر باشد.
(بیشتر…)علی ضرغامی
ماجرای دستگیری، شکنجه و مصلوب شدن مسیح یکی از عمیق‌ترین و پرابهام‌ترین بخش‌های ایمان مسیحی است، به‌ویژه وقتی که نقش یهودا اسخریوطی را در این واقعه بررسی می‌کنیم. پرسش‌های جدی در ذهن بسیاری شکل می‌گیرد: چرا خدا اجازه داد مسیح این‌گونه تحقیر شود؟ چرا یهودا به او خیانت کرد؟ و اگر این خیانت جزئی از نقشه نجات بود، پس آیا یهودا قربانی یک تقدیر الهی شد، یا با اراده آزاد خود عمل کرد و مسئول گناه خویش است؟ پاسخ به این سؤالات، ما را به قلب الهیات مسیحی و درک رابطه میان اراده الهی و آزادی انسان می‌برد.
(بیشتر…)علی ضرغامی
در سنت مسیحی، نسبت به احکام عهد عتیق، به‌ویژه شریعت موسی، همواره نوعی پرسش‌گری الهیاتی وجود داشته است: آیا مسیحیان امروز موظف‌اند تمامی احکام مذهبی، آیینی و مدنی عهد عتیق را حفظ کنند؟ این پرسش نه تنها پرسشی نظری است، بلکه با زندگی عملی ایمانداران در ارتباط است، زیرا در سراسر عهد عتیق مجموعه‌ای از دستورات و قوانین درباره امور عبادی، طهارت، رژیم غذایی، جزاهای کیفری، جشن‌ها و دیگر مناسبات وجود دارد که اجرای آنها در دنیای امروز، و به‌ویژه در جوامع غیر یهودی، به نظر ناممکن یا ناسازگار می‌رسد. پاسخ به این مسئله از طریق نگاهی جامع به الهیات کتاب‌مقدسی، آموزه‌های عیسی مسیح، تعلیمات رسولان و سنت تاریخی کلیسا ممکن می‌شود.
(بیشتر…)علی ضرغامی
این پرسش که «چرا خدا از ابراهیم خواست فرزندش را قربانی کند؟» یکی از مهم‌ترین و پررمز و رازترین بخش‌های کتاب مقدس است که نه تنها بار معنایی عمیق دارد، بلکه درک الهیاتی از ماهیت ایمان، اطاعت، قربانی و وعده را نیز در خود جای داده است. این رویداد در کتاب پیدایش فصل ۲۲ توصیف شده است، جایی که خداوند به ابراهیم فرمان می‌دهد تا «پسر یگانه‌ات، اسحاق را که دوستش می‌داری» بر فراز کوه موریا قربانی کند.
(بیشتر…)علی ضرغامی
یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌ها در الهیات مسیحی، موضوع «گناه اولیه» و سرشت انسان از زمان تولد است. این پرسش که آیا یک نوزاد تازه متولد شده نیز گناهکار است، نه تنها ابعاد نظری و الهیاتی مهمی دارد، بلکه در عمل نیز پرسش‌هایی را درباره نجات، تعمید و عدالت الهی برمی‌انگیزد. پاسخ به این مسئله نیازمند بررسی دقیق آموزه‌های کتاب مقدس و سنت مسیحی است.
(بیشتر…)علی ضرغامی
باور به چشم زخم یکی از کهن‌ترین و گسترده‌ترین باورهای فرهنگی در جهان است که در بسیاری از تمدن‌ها و فرهنگ‌ها با نام‌ها و اشکال مختلف وجود داشته و دارد. در ایران، این باور عمیقاً در فرهنگ مردم ریشه دارد و نقش مهمی در زندگی روزمره، رفتارها و آیین‌های سنتی ایفا می‌کند. چشم زخم به اعتقاد ایرانیان نیرویی ناشی از نگاه حسودانه یا بداندیشانه است که می‌تواند تأثیرات منفی و گاه خطرناکی بر سلامت جسمانی، روانی و حتی سرنوشت افراد، حیوانات و اشیاء داشته باشد. این نیرو اغلب به شکل انرژی منفی‌ای تصور می‌شود که از حسادت، کینه یا تمجید بیش از حد ناشی می‌شود و می‌تواند باعث بیماری، ناتوانی، یا مشکلات دیگر شود.
(بیشتر…)علی ضرغامی
آموزه تثلیث، ستون بنیادین ایمان مسیحی است و بدون درک این حقیقت، نمی‌توان شناختی کامل از ذات خدا، کار نجات، یا رابطه بین خالق و مخلوق داشت. تثلیث به این معناست که خدا واحد است، اما در سه اقنوم (شخص) ازلی و هم‌ذات وجود دارد: پدر، پسر، و روح‌القدس. این آموزه نه‌تنها نتیجه تأملات فلسفی یا سنتی دیرینه نیست، بلکه حاصل مکاشفه الهی در کتاب‌مقدس است که در طول تاریخ کلیسا با دقت تدوین و دفاع شده است.
(بیشتر…)علی ضرغامی
آداب و رسوم مربوط به تولد و نوزادان در ایران باستان بازتاب‌دهنده باورهای عمیق مذهبی، فرهنگی و اجتماعی مردم آن دوره بود که در بستر تاریخی طولانی شکل گرفته و ترکیبی از سنت‌های زرتشتی و باورهای محلی را در خود جای داده بود. تولد یک نوزاد نه تنها به‌عنوان آغاز حیات انسانی بلکه به مثابه ورود روح تازه به جهان تلقی می‌شد و به همین دلیل اهمیت فوق‌العاده‌ای داشت. در فرهنگ ایران باستان، تولد با مجموعه‌ای از آیین‌ها و مناسک همراه بود که هدف آنها محافظت از نوزاد و مادر، ایجاد پیوند بین فرد و جامعه، و جلب حمایت نیروهای الهی برای سلامت و سعادت کودک بود.
(بیشتر…)علی ضرغامی
عشای ربانی که در زبان یونانی به آن «یخارستیا» (شکرگزاری) و در زبان لاتین به آن «Eucharistia» گفته می‌شود، یکی از مقدس‌ترین و مرکزی‌ترین آیین‌های ایمان مسیحی در سراسر جهان است. این آیین یادآور شام آخر مسیح با شاگردانش در شب پیش از مصلوب شدن است، زمانی که او نان را شکست و گفت: «این است بدن من»، و جام را بلند کرد و گفت: «این است خون من، عهد جدید». گرچه این آیین در تمام سنت‌های مسیحی برگزار می‌شود، اما معنا، شیوه اجرا، و نگرش الهیاتی به آن در سه شاخه بزرگ مسیحیت—کاتولیک، ارتودوکس، و پروتستان—با تفاوت‌های اساسی همراه است.
(بیشتر…)
