علی ضرغامی
مقدمه
یکی از اساسیترین و در عین حال پیچیدهترین آموزههای مسیحیت، مفهوم «عادل شمردگی» انسان نزد خداست. این موضوع، بهویژه در نوشتههای رسول پولُس در رساله به رومیان، بهگونهای مطرح میشود که ذهن هر خوانندهای را به تأمل عمیق وادار میسازد. چگونه ممکن است خدای قدوس، عادل و بیگناه، انسانی گناهکار و حتی بیدین را عادل بشمارد؟ آیا این با عدالت الهی در تضاد نیست؟ از سوی دیگر، اگر خدا پر از محبت و فیض است، چرا مجازات گناه را ضروری میداند؟ این پرسشها در قلب تضاد ظاهری میان عدالت و محبت الهی قرار دارند. اما آموزهٔ «عادل شمردگی بهوسیله ایمان» که در کلام خدا و بهویژه در رومیان فصل سوم و چهارم تشریح شده، پاسخی الهی و ژرف به این چالش الهیاتی ارائه میدهد. در این نوشتار، تلاش میشود تا با بررسی دقیق آیات کلیدی، معنای واقعی این عدالت و سازوکار آن از منظر کتابمقدس روشن گردد و نشان داده شود که چگونه در صلیب مسیح، عدالت و محبت خدا بهکمال با یکدیگر تلاقی میکنند.
(بیشتر…)